Αμάξια περνάνε δίπλα σου και τα φώτα ανακλώνται στο καπώ, οι δρόμοι γυαλίζουν από τη βροχή και οι σκέψεις σου αμέσως κάνουν συνειρμούς με τις προηγούμενες ημέρες.
Μόλις γύρισες από μία απερίγραπτη περιπέτεια στους Ανώτερους Τόπους και καλείσαι να προσγειωθείς απότομα γιατί η σύγκρουση με την πραγματικότητα θα σε συνθλίψει. Σωματικά και ψυχικά.
Δε μπορείς να το αποφύγεις, γι’αυτό έφυγες μακριά μία τελευταία φορά πριν βάλεις τα νέα σου ρούχα.
Ξέρεις ότι δε θα είναι άσχημα, κατά πάσα πιθανότητα θα σου αρέσουν, αλλά θα σε αλλάξουν κιόλας - δε γαμιέται, αυτό κάνει όλος ο κόσμος.
Αν πέρασες καλά τον προηγούμενο καιρό θα σου πέσουν γάντι, αν όχι κάτι θα σε ενοχλεί και θα σε πιάνει πάντα φαγούρα - με αυτά που μου διηγήθηκες, μάλλον θα σου συμβεί το πρώτο, για πάρα πολύ καιρό ακόμα.
Αυτό είναι η ζωή κι αν δεν το έχεις καταλάβει ακόμα, θα το μάθεις σύντομα: μία αλληλουχία από Χ βόλτες που σε ετοιμάζουν για τις Χ+1 επόμενες.
Το αστείο είναι πως παρόλο που θα αργήσω να έρθω στη θέση σου, σε νιώθω απόλυτα, ίσως περισσότερο σε άλλο επίπεδο και προσπαθώ να συγκρατηθώ πριν βγάλω τα δικά μου ρούχα - ονειρεύομαι τους Ανώτερους Τόπους που πήγα και θυμάμαι αυτούς που θα επισκεφτώ.
Παίρνω κουράγιο από το γεγονός πως αύριο θα ξημερώνει μία νέα αυγή και δε θα τη ζήσω μόνος…
Κι αύριο μέρα είναι
Νύστα, ζαλάδα, αλκοόλ, παρέα, χάχανα, παιχνίδια, μαλακίες, κούραση, ανάμνηση, νοσταλγία, αναμονή…
Αμάξια περνάνε δίπλα σου και τα φώτα ανακλώνται στο καπώ, οι δρόμοι γυαλίζουν από τη βροχή και οι σκέψεις σου αμέσως κάνουν συνειρμούς με τις προηγούμενες ημέρες.
Μόλις γύρισες από μία απερίγραπτη περιπέτεια στους Ανώτερους Τόπους και καλείσαι να προσγειωθείς απότομα γιατί η σύγκρουση με την πραγματικότητα θα σε συνθλίψει. Σωματικά και ψυχικά.
Δε μπορείς να το αποφύγεις, γι’αυτό έφυγες μακριά μία τελευταία φορά πριν βάλεις τα νέα σου ρούχα.
Ξέρεις ότι δε θα είναι άσχημα, κατά πάσα πιθανότητα θα σου αρέσουν, αλλά θα σε αλλάξουν κιόλας - δε γαμιέται, αυτό κάνει όλος ο κόσμος.
Αν πέρασες καλά τον προηγούμενο καιρό θα σου πέσουν γάντι, αν όχι κάτι θα σε ενοχλεί και θα σε πιάνει πάντα φαγούρα - με αυτά που μου διηγήθηκες, μάλλον θα σου συμβεί το πρώτο, για πάρα πολύ καιρό ακόμα.
Αυτό είναι η ζωή κι αν δεν το έχεις καταλάβει ακόμα, θα το μάθεις σύντομα: μία αλληλουχία από Χ βόλτες που σε ετοιμάζουν για τις Χ+1 επόμενες.
Το αστείο είναι πως παρόλο που θα αργήσω να έρθω στη θέση σου, σε νιώθω απόλυτα, ίσως περισσότερο σε άλλο επίπεδο και προσπαθώ να συγκρατηθώ πριν βγάλω τα δικά μου ρούχα - ονειρεύομαι τους Ανώτερους Τόπους που πήγα και θυμάμαι αυτούς που θα επισκεφτώ.
Παίρνω κουράγιο από το γεγονός πως αύριο θα ξημερώνει μία νέα αυγή και δε θα τη ζήσω μόνος…